Farne eilanden

Een week in Engeland zit er weer op. Samen met een paar vrienden hadden we een vol programma in elkaar gezet met veel goede fotografeermogelijkheden en uiteenlopende onderwerpen. We zouden beginnen op de Farne eilanden aan de oostkust van Engeland. Vervolgens zouden we doorreizen naar Schotland om daar een poging te wagen bij een visarend, dassen, boommarters en springende dolfijnen. Hoogtepunt zou een bezoek zijn aan de jan-van-genten kolonie van Bass Rock. Tenslotte zouden we nogmaals de Farne eilanden bezoeken en dan naar huis. Tot zover de plannen... De week bleek beheerst te gaan worden door het weer met als sleutelwoord: wind!

De Farne eilanden is een eilandengroep aan de Engelse oostkust. Ze zijn beroemd om de enorme kolonies zeevogels, met onder meer duizenden papegaaiduikers, zeekoeten, alken en drieteenmeeuwen. Ik heb de eilanden in 2008 al eens bezocht en ging er graag terug. Twee van eilanden zijn een paar uur per dag opengesteld voor publiek. Echter, door de stevige westenwind was het niet altijd mogelijk de eilanden te bezoeken. Toch hebben we een paar bezoeken kunnen afleggen. Gecombineerd met de bijna tamme eidereenden in de haven heeft dit de meeste mooie beelden opgeleverd (zie boven). In Schotland hebben we geprobeerd dassen en boommarters te fotograferen vanuit een schuilhut. De hut bleek een uitstekende kijkhut maar in mindere mate een fotografeerhut. Bovendien goot het de hele nacht. De dieren die we zagen waren doorweekt. Het volgende punt op de agenda waren de dolfijnen. In een zee-arm waar twee rivieren samen komen jagen hier tuimelaars op zalm. Ze komen zeer dicht aan de kust en in het jachtgedrang springen ze regelmatig uit het water. Dit was erg indrukwekkend. Het fotograferen ervan bleek lastiger dan gedacht. De verder toenemende wind en regen hielpen daar ook niet bij. Op naar de visarend dan, of niet. Deze bleek dit voorjaar niet op zijn vaste stek te zitten. Helaas. Als alternatief konden we nog wat foto's maken van een eekhoorn. De week liep ten einde, maar de klapper moest nog komen, een bezoek aan de enorme kolonie jan-van-genten op Bass Rock. Maar toen begon de storm pas echt! Windstoten van 120 km/h, omgewaaide bomen en afgesloten bruggen. Logischerwijze werd de trip naar Bass Rock geannuleerd. De zee op gaan was echt onverantwoord. Verder naar het zuiden en een dag later begon de wind weer af te nemen. Gelukkig konden we daardoor nog een laatste bezoek brengen aan de Farnes alvorens op de veerboot naar huis te stappen. Het fotografisch resultaat mag wisselend zijn, maar in ieder geval hebben we een gezellige week gehad.